1
Ἐνἐν ἐκείναιςἐκείναις ταῖςταῖς ἡμέραιςἡμέραις ⸂πάλινπάλιν πολλοῦ⸃πολλοῦ ὄχλουὄχλου ὄντοςὄντος καὶκαί μὴμή ἐχόντωνἐχόντων τίτί φάγωσιν,φάγωσι(ν) ⸀προσκαλεσάμενοςπροσκαλεσάμενος τοὺςτούς ⸀μαθητὰςμαθητάς λέγειλέγει αὐτοῖς·αὐτοῖς
וַיְהִי בַּיָּמִים הָהֵם בְּהִקָּבֵץ עַם רָב וְאֵין לָהֶם מַה/יֹּאכֵלוּ וַיִּקְרָא יֵשׁוּעַ אֶל/תַּלְמִידָיו וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם׃
<사천 명을 먹이시다>그 무렵에 또 큰 무리가 있어 먹을 것이 없는지라 예수께서 제자들을 불러 이르시되
2
Σπλαγχνίζομαισπλαγχνίζομαι ἐπὶἐπί τὸντόν ὄχλονὄχλον ὅτιὅτι ἤδηἤδη ἡμέραιἡμέραι τρεῖςτρεῖς προσμένουσίνπροσμένουσι(ν) μοιμοι καὶκαί οὐκοὐ ἔχουσινἔχουσι(ν) τίτί φάγωσιν·φάγωσι(ν)
נִכְמְרוּ רַחֲמַי עַל/הָעָם כִּי/זֶה שְׁלשֶׁת יָמִים עָמְדוּ עִמָּדִי וְאֵין לָהֶם לֶחֶם לֶאֱכֹל׃
내가 무리를 불쌍히 여기노라 그들이 나와 함께 있은 지 이미 사흘이 지났으나 먹을 것이 없도다
3
καὶκαί ἐὰνἐάν ἀπολύσωἀπολύσω αὐτοὺςαὐτούς νήστειςνήστεις εἰςεἰς οἶκονοἶκον αὐτῶν,αὐτῶν ἐκλυθήσονταιἐκλυθήσονται ἐνἐν τῇτῇ ὁδῷ·ὁδῷ ⸂καίκαί τινες⸃τινές αὐτῶναὐτῶν ⸀ἀπὸἀπό μακρόθενμακρόθεν ⸀ἥκασιν.ἥκασι(ν)
וְהָיָה בְּשַׁלְּחִי אוֹתָם רְעֵבִים לְבָתֵּיהֶם יִתְעַלְּפוּ בַּדָּרֶךְ כִּי/יֵשׁ מֵהֶם אֲשֶׁר בָּאוּ מִמֶּרְחָק׃
만일 내가 그들을 굶겨 집으로 보내면 길에서 기진하리라 그 중에는 멀리서 온 사람들도 있느니라
4
καὶκαί ἀπεκρίθησανἀπεκρίθησαν αὐτῷαὐτῷ οἱοἱ μαθηταὶμαθηταί αὐτοῦαὐτοῦ ⸀ὅτιὅτι Πόθενπόθεν τούτουςτούτους δυνήσεταίδυνήσεται τιςτὶς ὧδεὧδε χορτάσαιχορτάσαι ἄρτωνἄρτων ἐπ’ἐπί ἐρημίας;ἐρημίας
וַיַּעֲנוּ אֹתוֹ תַּלְמִידָיו מֵאַיִן יוּכַל אִישׁ לְהַשְׂבִּיעַ אֶת/אֵלֶּה פֹּה בַמִּדְבָּר לָחֶם׃
제자들이 대답하되 이 광야 어디서 떡을 얻어 이 사람들로 배부르게 할 수 있으리이까
5
καὶκαί ⸀ἠρώταἠρώτα αὐτούς·αὐτούς Πόσουςπόσους ἔχετεἔχετε ἄρτους;ἄρτους οἱοἱ δὲδέ εἶπαν·εἶπαν Ἑπτά.ἑπτά
וַיִּשְׁאַל אוֹתָם כַּמָּה כִכְּרוֹת/לֶחֶם יֵשׁ לָכֶם וַיֹּאמְרוּ שֶׁבַע׃
예수께서 물으시되 너희에게 떡 몇 개나 있느냐 이르되 일곱이로소이다 하거늘
6
καὶκαί ⸀παραγγέλλειπαραγγέλλει τῷτῷ ὄχλῳὄχλῳ ἀναπεσεῖνἀναπεσεῖν ἐπὶἐπί τῆςτῆς γῆς·γῆς λαβὼνλαβών τοὺςτούς ἑπτὰἑπτά ἄρτουςἄρτους εὐχαριστήσαςεὐχαριστήσας ἔκλασενἔκλασε(ν) ἐδίδουἐδίδου τοῖςτοῖς μαθηταῖςμαθηταῖς αὐτοῦαὐτοῦ ἵναἵνα ⸀παρατιθῶσινπαρατιθῶσι(ν) παρέθηκανπαρέθηκαν ὄχλῳ.ὄχλῳ
וַיְצַו אֶת/הָעָם לָשֶׁבֶת לָאָרֶץ וַיִּקַח אֶת/שֶׁבַע כִּכְּרוֹת הַלֶּחֶם וַיְבָרֶךְ וַיִּפְרֹס וַיִּתֵּן אוֹתָם לְתַלְמִידָיו לָשֹוּם לִפְנֵיהֶם וַיָּשִׂימוּ לִפְנֵי הָעָם׃
예수께서 무리를 명하여 땅에 앉게 하시고 떡 일곱 개를 가지사 축사하시고 떼어 제자들에게 주어 나누어 주게 하시니 제자들이 무리에게 나누어 주더라
7
καὶκαί εἶχονεἶχον ἰχθύδιαἰχθύδια ὀλίγα·ὀλίγα εὐλογήσαςεὐλογήσας ⸀αὐτὰαὐτά εἶπενεἶπε(ν) ⸂καὶκαί ταῦταταῦτα παρατιθέναι⸃.παρατιθέναι
וַיְהִי לָהֶם מְעַט דָּגִים קְטַנִּים וַיְבָרֶךְ וַיֹּאמֶר לָשֹוּם לִפְנֵיהֶם גַּם/אֶת/אֵלֶּה׃
또 작은 생선 두어 마리가 있는지라 이에 축복하시고 명하사 이것도 나누어 주게 하시니
8
⸂καὶκαί ἔφαγον⸃ἔφαγον καὶκαί ἐχορτάσθησαν,ἐχορτάσθησαν ἦρανἦραν περισσεύματαπερισσεύματα κλασμάτωνκλασμάτων ἑπτὰἑπτά σπυρίδας.σπυρίδας
וַיֹּאכְלוּ וַיִּשְׂבָּעוּ וַיִּשְׂאוּ מִן/הַפְּתוֹתִים הַנּוֹתָרִים שִׁבְעַת דּוּדִים׃
배불리 먹고 남은 조각 일곱 광주리를 거두었으며
9
ἦσανἦσαν ⸀δὲδέ ὡςὡς τετρακισχίλιοι.τετρακισχίλιοι καὶκαί ἀπέλυσενἀπέλυσε(ν) αὐτούς.αὐτούς
וְהָאֹכְלִים הָיוּ כְּאַרְבַּעַת אַלְפֵי אִישׁ וַיְשַׁלְּחֵם׃
사람은 약 사천 명이었더라 예수께서 그들을 흩어 보내시고
10
καὶκαί ⸀εὐθὺςεὐθύς ἐμβὰςἐμβάς εἰςεἰς τὸτό πλοῖονπλοῖον μετὰμετά τῶντῶν μαθητῶνμαθητῶν αὐτοῦαὐτοῦ ἦλθενἦλθε(ν) τὰτά μέρημέρη Δαλμανουθά.Δαλμανουθά
אָז יָרַד בָּאֳנִיָּה עִם/תַּלְמִידָיו וַיָּבֹא אֶל/גְּלִילוֹת דַּלְמָנוּתָא׃
곧 제자들과 함께 배에 오르사 달마누다 지방으로 가시니라
11
Καὶκαί ἐξῆλθονἐξῆλθον οἱοἱ ΦαρισαῖοιΦαρισαῖοι καὶκαί ἤρξαντοἤρξαντο συζητεῖνσυζητεῖν αὐτῷ,αὐτῷ ζητοῦντεςζητοῦντες παρ’παρά αὐτοῦαὐτοῦ σημεῖονσημεῖον ἀπὸἀπό τοῦτοῦ οὐρανοῦ,οὐρανοῦ πειράζοντεςπειράζοντες αὐτόν.αὐτόν
וַיֵּצְאוּ הַפְּרוּשִׁים וַיָּחֵלּוּ לְהִתְוַכַּח אִתּוֹ וַיִּשְׁאֲלוּ מֵעִמּוֹ אוֹת מִן/הַשָּׁמַיִם וְהֵם מְנַסִּים אֹתוֹ׃
<표적을 거절하시다>바리새인들이 나와서 예수께 힐난하며 그를 시험하여 하늘로부터 오는 표적을 구하거늘
12
καὶκαί ἀναστενάξαςἀναστενάξας τῷτῷ πνεύματιπνεύματι αὐτοῦαὐτοῦ λέγει·λέγει Τίτί ἡἡ γενεὰγενεά αὕτηαὕτη ⸂ζητεῖζητεῖ σημεῖον⸃;σημεῖον ἀμὴνἀμήν λέγωλέγω ⸀ὑμῖν,ὑμῖν εἰεἰ δοθήσεταιδοθήσεται τῇτῇ γενεᾷγενεᾷ ταύτῃταύτῃ σημεῖον.σημεῖον
וַיֵּאָנַח בְּרוּחוֹ וַיֹּאמַר מָה/הַדּוֹר הַזֶּה מְבַקֶּשׁ/לוֹ אוֹת אָמֵן אֹמֵר אֲנִי לָכֶם אִם/יִנָּתֵן אוֹת לַדּוֹר הַזֶּה׃
예수께서 마음 속으로 깊이 탄식하시며 이르시되 어찌하여 이 세대가 표적을 구하느냐 내가 진실로 너희에게 이르노니 이 세대에 표적을 주지 아니하리라 하시고
13
καὶκαί ἀφεὶςἀφείς αὐτοὺςαὐτούς ⸂πάλινπάλιν ἐμβὰς⸃ἐμβάς ἀπῆλθενἀπῆλθε(ν) εἰςεἰς τὸτό πέραν.πέραν
וַיַּעֲזֹב אוֹתָם וַיֵּרֶד בָּאֳנִיָּה וַיָּשָׁב וַיַּעֲבֹר אֶל/עֵבֶר הַיָּם׃
그들을 떠나 다시 배에 올라 건너편으로 가시니라
14
Καὶκαί ἐπελάθοντοἐπελάθοντο λαβεῖνλαβεῖν ἄρτους,ἄρτους καὶκαί εἰεἰ μὴμή ἕναἕνα ἄρτονἄρτον οὐκοὐ εἶχονεἶχον μεθ’μετά ἑαυτῶνἑαυτῶν ἐνἐν τῷτῷ πλοίῳ.πλοίῳ
וַיִּשְׁכְּחוּ לָקַחַת אִתָּם לָחֶם וְלֹא/הָיָה לָהֶם בָּאֳנִיָּה בִּלְתִּי אִם/כִּכַּר/לֶחֶם אֶחָת׃
<바리새파 사람들과 헤롯의 누룩>제자들이 떡 가져오기를 잊었으매 배에 떡 한 개밖에 그들에게 없더라
15
καὶκαί διεστέλλετοδιεστέλλετο αὐτοῖςαὐτοῖς λέγων·λέγων Ὁρᾶτε,ὁρᾶτε βλέπετεβλέπετε ἀπὸἀπό τῆςτῆς ζύμηςζύμης τῶντῶν ΦαρισαίωνΦαρισαίων Ἡρῴδου.Ἡρῴδου
וַיַּזְהֵר אוֹתָם לֵאמֹר רְאוּ הִשָּׁמְרוּ לָכֶם מִשְּׂאֹר הַפְּרוּשִׁים וּמִשְּׂאֹר הוֹרְדוֹס׃
예수께서 경고하여 이르시되 삼가 바리새인들의 누룩과 헤롯의 누룩을 주의하라 하시니
16
καὶκαί διελογίζοντοδιελογίζοντο πρὸςπρός ⸀ἀλλήλουςἀλλήλους ὅτιὅτι ἄρτουςἄρτους οὐκοὐ ⸀ἔχουσιν.ἔχουσι(ν)
וַיַּחְשְׁבוּ וַיֹּאמְרוּ אִישׁ אֶל/רֵעֵהוּ עַל כִּי/לֶחֶם אֵין אִתָּנוּ׃
제자들이 서로 수군거리기를 이는 우리에게 떡이 없음이로다 하거늘
17
καὶκαί ⸀γνοὺςγνούς λέγειλέγει αὐτοῖς·αὐτοῖς Τίτί διαλογίζεσθεδιαλογίζεσθε ὅτιὅτι ἄρτουςἄρτους οὐκοὐ ἔχετε;ἔχετε οὔπωοὔπω νοεῖτενοεῖτε οὐδὲοὐδέ συνίετε;συνίετε ⸀πεπωρωμένηνπεπωρωμένην ἔχετεἔχετε τὴντήν καρδίανκαρδίαν ὑμῶν;ὑμῶν
וַיֵּדַע יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר לָהֶם מַה/תַּחְשְׁבוּ עַל כִּי/לֶחֶם אֵין לָכֶם הַעוֹד לֹא תַשְׂכִּילוּ וְלֹא תָבִינוּ וְלִבְּכֶם עוֹדֶנּוּ מְטֻמְטָם׃
예수께서 아시고 이르시되 너희가 어찌 떡이 없음으로 수군거리느냐 아직도 알지 못하며 깨닫지 못하느냐 너희 마음이 둔하냐
18
ὀφθαλμοὺςὀφθαλμούς ἔχοντεςἔχοντες οὐοὐ βλέπετεβλέπετε καὶκαί ὦταὦτα οὐκοὐ ἀκούετε;ἀκούετε μνημονεύετεμνημονεύετε
עֵינַיִם לָכֶם וְלֹא תִרְאוּ וְאָזְנַיִם לָכֶם וְלֹא תִשְׁמְעוּ וְלֹא תִזְכֹּרוּ׃
너희가 눈이 있어도 보지 못하며 귀가 있어도 듣지 못하느냐 또 기억하지 못하느냐
19
ὅτεὅτε τοὺςτούς πέντεπέντε ἄρτουςἄρτους ἔκλασαἔκλασα εἰςεἰς πεντακισχιλίους,πεντακισχιλίους πόσουςπόσους κοφίνουςκοφίνους ⸂κλασμάτωνκλασμάτων πλήρεις⸃πλήρεις ἤρατε;ἤρατε λέγουσινλέγουσι(ν) αὐτῷ·αὐτῷ Δώδεκα.δώδεκα
כַּאֲשֶׁר פָּרַסְתִּי אֶת/חֲמֵשֶׁת כִּכְּרוֹת הַלֶּחֶם לַחֲמֵשֶׁת אַלְפֵי אִישׁ כַּמָּה סַלִּים מְלֵאֵי פְתוֹתִים נְשָׂאתֶם וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו שְׁנֵים עָשָׂר׃
내가 떡 다섯 개를 오천 명에게 떼어 줄 때에 조각 몇 바구니를 거두었더냐 이르되 열둘이니이다
20
ὅτεὅτε ⸀καὶκαί τοὺςτούς ἑπτὰἑπτά εἰςεἰς τετρακισχιλίους,τετρακισχιλίους πόσωνπόσων σπυρίδωνσπυρίδων πληρώματαπληρώματα κλασμάτωνκλασμάτων ἤρατε;ἤρατε ⸂καὶκαί λέγουσινλέγουσι(ν) αὐτῷ⸃·αὐτῷ Ἑπτά.ἑπτά
וּבַשֶּׁבַע לְאַרְבַּעַת אַלְפֵי אִישׁ כַּמָּה דוּדִים מְלֵאֵי פְתוֹתִים נְשָׂאתֶם וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו שִׁבְעָה׃
또 일곱 개를 사천 명에게 떼어 줄 때에 조각 몇 광주리를 거두었더냐 이르되 일곱이니이다
21
καὶκαί ἔλεγενἔλεγε(ν) αὐτοῖς·αὐτοῖς ⸀Οὔπωοὔπω συνίετε;συνίετε
וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם אֵיךְ לֹא תָבִינוּ׃
이르시되 아직도 깨닫지 못하느냐 하시니라
22
Καὶκαί ⸀ἔρχονταιἔρχονται εἰςεἰς Βηθσαϊδάν.Βηθσαϊδάν καὶκαί φέρουσινφέρουσι(ν) αὐτῷαὐτῷ τυφλὸντυφλόν παρακαλοῦσινπαρακαλοῦσι(ν) αὐτὸναὐτόν ἵναἵνα αὐτοῦαὐτοῦ ἅψηται.ἅψηται
וַיָּבֹא אֶל/בֵּית צָיְדָה וַיָּבִיאוּ אֵלָיו אִישׁ עִוֵּר וַיִּתְחַנְנוּ לוֹ לָגַעַת בּוֹ׃
<벳새다의 눈먼 사람을 고치시다>벳새다에 이르매 사람들이 맹인 한 사람을 데리고 예수께 나아와 손 대시기를 구하거늘
23
καὶκαί ἐπιλαβόμενοςἐπιλαβόμενος τῆςτῆς χειρὸςχειρός τοῦτοῦ τυφλοῦτυφλοῦ ⸀ἐξήνεγκενἐξήνεγκε(ν) αὐτὸναὐτόν ἔξωἔξω κώμης,κώμης πτύσαςπτύσας εἰςεἰς τὰτά ὄμματαὄμματα αὐτοῦ,αὐτοῦ ἐπιθεὶςἐπιθείς τὰςτάς χεῖραςχεῖρας αὐτῷ,αὐτῷ ἐπηρώταἐπηρώτα αὐτόν·αὐτόν Εἴεἰ τιτὶ ⸀βλέπεις;βλέπεις
וַיֹּאחֶז בְּיַד הָעִוֵּר וַיּוֹלִיכֵהוּ אֶל/מִחוּץ לַכְּפָר וַיָּרָק בְּעֵינָיו וַיָּשֶׂם אֶת/יָדָיו עָלָיו וַיִּשְׁאָלֵהוּ לֵאמֹר הֲרֹאֶה אַתָּה דָּבָר׃
예수께서 맹인의 손을 붙잡으시고 마을 밖으로 데리고 나가사 눈에 침을 뱉으시며 그에게 안수하시고 무엇이 보이느냐 물으시니
24
καὶκαί ἀναβλέψαςἀναβλέψας ἔλεγεν·ἔλεγε(ν) Βλέπωβλέπω τοὺςτούς ἀνθρώπουςἀνθρώπους ὅτιὅτι ὡςὡς δένδραδένδρα ὁρῶὁρῶ περιπατοῦντας.περιπατοῦντας
וַיַּבֵּט וַיֹּאמֶר אֶרְאֶה אֶת/בְּנֵי הָאָדָם כִּי מִתְהַלְּכִים כְּאִילָנוֹת אֲנִי רֹאֶה׃
쳐다보며 이르되 사람들이 보이나이다 나무 같은 것들이 걸어 가는 것을 보나이다 하거늘
25
εἶταεἶτα πάλινπάλιν ⸀ἐπέθηκενἐπέθηκε(ν) τὰςτάς χεῖραςχεῖρας ἐπὶἐπί τοὺςτούς ὀφθαλμοὺςὀφθαλμούς αὐτοῦ,αὐτοῦ καὶκαί ⸂διέβλεψενδιέβλεψε(ν) ἀπεκατέστηἀπεκατέστη ἐνέβλεπεν⸃ἐνέβλεπε(ν) τηλαυγῶςτηλαυγῶς ⸀ἅπαντα.ἅπαντα
וַיּוֹסֶף לָשֹוּם אֶת/יָדָיו עַל/עֵינָיו וַתִּפָּקַחְנָה עֵינָיו וַיֵּרָפֵא וַיַּרְא הַכֹּל הֵיטֵב עַד/לְמֵרָחוֹק׃
이에 그 눈에 다시 안수하시매 그가 주목하여 보더니 나아서 모든 것을 밝히 보는지라
26
καὶκαί ἀπέστειλενἀπέστειλε(ν) αὐτὸναὐτόν ⸀εἰςεἰς οἶκονοἶκον αὐτοῦαὐτοῦ λέγων·λέγων Μηδὲμηδέ εἰςεἰς τὴντήν κώμηνκώμην ⸀εἰσέλθῃς.εἰσέλθῃς
וַיְשַׁלְּחֵהוּ אֶל/בֵּיתוֹ לֵאמֹר אַל/תָּבֹא בְּתוֹךְ הַכְּפָר וְאַל/תְּדַבֵּר לְאִישׁ בַּכְּפָר׃
예수께서 그 사람을 집으로 보내시며 이르시되 마을에는 들어가지 말라 하시니라
27
Καὶκαί ἐξῆλθενἐξῆλθε(ν) ὁὁ ἸησοῦςἸησοῦς καὶκαί οἱοἱ μαθηταὶμαθηταί αὐτοῦαὐτοῦ εἰςεἰς τὰςτάς κώμαςκώμας ΚαισαρείαςΚαισαρείας τῆςτῆς Φιλίππου·Φιλίππου ἐνἐν τῇτῇ ὁδῷὁδῷ ἐπηρώταἐπηρώτα τοὺςτούς μαθητὰςμαθητάς λέγωνλέγων αὐτοῖς·αὐτοῖς Τίνατίνα μεμε λέγουσινλέγουσι(ν) ἄνθρωποιἄνθρωποι εἶναι;εἶναι
וַיֵּצֵא יֵשׁוּעַ וְתַלְמִידָיו לָלֶכֶת אֶל/כְּפָרֵי קִיסְרִין שֶׁל/פִילִפּוֹס וַיְהִי בַדֶּרֶךְ וַיִּשְׁאַל אֶת/תַּלְמִידָיו וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם מָה/אֹמְרִים עָלַי הָאֲנָשִׁים מִי/אָנִי׃
<베드로가 예수를 그리스도로 고백하다>예수와 제자들이 빌립보 가이사랴 여러 마을로 나가실새 길에서 제자들에게 물어 이르시되 사람들이 나를 누구라고 하느냐
28
οἱοἱ δὲδέ ⸂εἶπανεἶπαν αὐτῷαὐτῷ λέγοντες⸃λέγοντες ⸀ὅτιὅτι ἸωάννηνἸωάννην τὸντόν βαπτιστήν,βαπτιστήν καὶκαί ἄλλοιἄλλοι Ἠλίαν,Ἠλίαν ⸂ὅτιὅτι εἷς⸃εἷς τῶντῶν προφητῶν.προφητῶν
וַיַּעֲנוּ וַיֹּאמְרוּ יוֹחָנָן הַמַּטְבִּיל וְיֵשׁ אֹמְרִים אֵלִיָּהוּ וַאֲחֵרִים אֹמְרִים אֶחָד מִן/הַנְּבִיאִים׃
제자들이 여짜와 이르되 세례 요한이라 하고 더러는 엘리야, 더러는 선지자 중의 하나라 하나이다
29
καὶκαί αὐτὸςαὐτός ⸂ἐπηρώταἐπηρώτα αὐτούς⸃·αὐτούς Ὑμεῖςὑμεῖς δὲδέ τίνατίνα μεμε λέγετελέγετε εἶναι;εἶναι ⸀ἀποκριθεὶςἀποκριθείς ὁὁ ΠέτροςΠέτρος λέγειλέγει αὐτῷ·αὐτῷ Σὺσύ εἶεἶ χριστός.Χριστός
וַיִּשְׁאַל אֹתָם לֵאמֹר וְאַתֶּם מַה/תֹּאמְרוּ עָלַי מִי/אָנִי וַיַּעַן פֶּטְרוֹס וַיֹּאמֶר אֵלָיו אַתָּה הוּא הַמָּשִׁיחַ׃
또 물으시되 너희는 나를 누구라 하느냐 베드로가 대답하여 이르되 주는 그리스도시니이다 하매
30
καὶκαί ἐπετίμησενἐπετίμησε(ν) αὐτοῖςαὐτοῖς ἵναἵνα μηδενὶμηδενί λέγωσινλέγωσι(ν) περὶπερί αὐτοῦ.αὐτοῦ
וַיְצַו אֹתָם בִּגְעָרָה לְבִלְתִּי דַבֵּר/עָלָיו לְאִישׁ׃
이에 자기의 일을 아무에게도 말하지 말라 경고하시고
31
Καὶκαί ἤρξατοἤρξατο διδάσκεινδιδάσκειν αὐτοὺςαὐτούς ὅτιὅτι δεῖδεῖ τὸντόν υἱὸνυἱόν τοῦτοῦ ἀνθρώπουἀνθρώπου πολλὰπολλά παθεῖνπαθεῖν καὶκαί ἀποδοκιμασθῆναιἀποδοκιμασθῆναι ⸀ὑπὸὑπό τῶντῶν πρεσβυτέρωνπρεσβυτέρων ἀρχιερέωνἀρχιερέων γραμματέωνγραμματέων ἀποκτανθῆναιἀποκτανθῆναι μετὰμετά τρεῖςτρεῖς ἡμέραςἡμέρας ἀναστῆναι·ἀναστῆναι
וַיָּחֶל לְלַמְּדָם כִּי צָרִיךְ בֶּן/הָאָדָם לֵעָנוֹת הַרְבֵּה וְיִמָּאֵס עַל/יְדֵי הַזְּקֵנִים וְהַכֹּהֲנִים הַגְּדוֹלִים וְהַסּוֹפְרִים וְיוּמַת וּמִקְצֵה שְׁלשֶׁת יָמִים קוֹם יָקוּם׃
<수난과 부활을 처음으로 예고하시다>인자가 많은 고난을 받고 장로들과 대제사장들과 서기관들에게 버린 바 되어 죽임을 당하고 사흘 만에 살아나야 할 것을 비로소 그들에게 가르치시되
32
καὶκαί παρρησίᾳπαρρησίᾳ τὸντόν λόγονλόγον ἐλάλει.ἐλάλει προσλαβόμενοςπροσλαβόμενος ⸂ὁὁ ΠέτροςΠέτρος αὐτὸν⸃αὐτόν ἤρξατοἤρξατο ἐπιτιμᾶνἐπιτιμᾶν αὐτῷ.αὐτῷ
וְהוּא בְגָלוּי דִּבֶּר אֶת/הַדָּבָר הַזֶּה וַיִּקָּחֵהוּ פֶטְרוֹס וַיָּחֶל לִגְעָר/בּוֹ׃
드러내 놓고 이 말씀을 하시니 베드로가 예수를 붙들고 항변하매
33
ὁὁ δὲδέ ἐπιστραφεὶςἐπιστραφείς καὶκαί ἰδὼνἰδών τοὺςτούς μαθητὰςμαθητάς αὐτοῦαὐτοῦ ἐπετίμησενἐπετίμησε(ν) ⸀ΠέτρῳΠέτρῳ ⸂καὶκαί λέγει⸃·λέγει Ὕπαγεὕπαγε ὀπίσωὀπίσω μου,μου Σατανᾶ,Σατανᾶ ὅτιὅτι οὐοὐ φρονεῖςφρονεῖς τὰτά τοῦτοῦ θεοῦθεοῦ ἀλλὰἀλλά τῶντῶν ἀνθρώπων.ἀνθρώπων
וַיִּפֶן אַחֲרָיו וַיַּבֵּט אֶל/תַּלְמִידָיו וַיִּגְעַר בְּפֶטְרוֹס לֵאמֹר סוּר מֵעַל פָּנַי הַשָּׂטָן כִּי אֵין לִבְּךָ לְדִבְרֵי הָאֱלֹהִים כִּי אִם/לְדִבְרֵי הָאָדָם׃
예수께서 돌이키사 제자들을 보시며 베드로를 꾸짖어 이르시되 사탄아 내 뒤로 물러가라 네가 하나님의 일을 생각하지 아니하고 도리어 사람의 일을 생각하는도다 하시고
34
Καὶκαί προσκαλεσάμενοςπροσκαλεσάμενος τὸντόν ὄχλονὄχλον σὺνσύν τοῖςτοῖς μαθηταῖςμαθηταῖς αὐτοῦαὐτοῦ εἶπενεἶπε(ν) αὐτοῖς·αὐτοῖς ⸂Εἴεἰ τις⸃τὶς θέλειθέλει ὀπίσωὀπίσω μουμου ⸀ἐλθεῖν,ἐλθεῖν ἀπαρνησάσθωἀπαρνησάσθω ἑαυτὸνἑαυτόν καὶκαί ἀράτωἀράτω σταυρὸνσταυρόν ἀκολουθείτωἀκολουθείτω μοι.μοι
וַיִּקְרָא אֶל/הָעָם וְאֶל/תַּלְמִידָיו וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם הֶחָפֵץ לָלֶכֶת אַחֲרַי יְכַחֵשׁ בְּנַפְשׁוֹ וְיִשָּׂא אֶת/צְלָבוֹ וְיֵלֵךְ אַחֲרָי׃
무리와 제자들을 불러 이르시되 누구든지 나를 따라 오려거든 자기를 부인하고 자기 십자가를 지고 나를 따를 것이니라
35
ὃςὅς γὰργάρ ⸀ἐὰνἐάν θέλῃθέλῃ τὴντήν ⸂ψυχὴνψυχήν αὐτοῦ⸃αὐτοῦ σῶσαισῶσαι ἀπολέσειἀπολέσει αὐτήν·αὐτήν δ’δέ ἂνἄν ⸀ἀπολέσειἀπολέσει ⸄ψυχὴνψυχήν αὐτοῦ⸅αὐτοῦ ἕνεκενἕνεκεν ἐμοῦἐμοῦ καὶκαί τοῦτοῦ εὐαγγελίουεὐαγγελίου ⸀σώσεισώσει αὐτήν.αὐτήν
כִּי כָּל/אֲשֶׁר יַחְפֹּץ לְהוֹשִׁיעַ אֶת/נַפְשׁוֹ תֹּאבַד נַפְשׁוֹ מִמֶּנּוּ וְכֹל אֲשֶׁר תֹּאבַד לוֹ נַפְשׁוֹ לְמַעֲנִי וּלְמַעַן הַבְּשׂוֹרָה הוּא יוֹשִׁיעֶנָּה׃
누구든지 자기 목숨을 구원하고자 하면 잃을 것이요 누구든지 나와 복음을 위하여 자기 목숨을 잃으면 구원하리라
36
τίτί γὰργάρ ⸀ὠφελεῖὠφελεῖ ⸀ἄνθρωπονἄνθρωπον ⸂κερδῆσαικερδῆσαι τὸντόν κόσμονκόσμον ὅλονὅλον καὶκαί ζημιωθῆναι⸃ζημιωθῆναι τὴντήν ψυχὴνψυχήν αὐτοῦ;αὐτοῦ
כִּי מַה/יּוֹעִיל לְאָדָם כִּי/יִקְנֶה אֶת/כָּל/הָעוֹלָם וְנִשְׁחֲתָה נַפְשׁוֹ׃
사람이 만일 온 천하를 얻고도 자기 목숨을 잃으면 무엇이 유익하리요
37
⸂τίτί γὰρ⸃γάρ ⸀δοῖδοῖ ἄνθρωποςἄνθρωπος ἀντάλλαγμαἀντάλλαγμα τῆςτῆς ψυχῆςψυχῆς αὐτοῦ;αὐτοῦ
אוֹ מַה/יִּתֵּן אִישׁ פִּדְיוֹן נַפְשׁוֹ׃
사람이 무엇을 주고 자기 목숨과 바꾸겠느냐
38
ὃςὅς γὰργάρ ἐὰνἐάν ἐπαισχυνθῇἐπαισχυνθῇ μεμε καὶκαί τοὺςτούς ἐμοὺςἐμούς λόγουςλόγους ἐνἐν τῇτῇ γενεᾷγενεᾷ ταύτῃταύτῃ μοιχαλίδιμοιχαλίδι ἁμαρτωλῷ,ἁμαρτωλῷ ὁὁ υἱὸςυἱός τοῦτοῦ ἀνθρώπουἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεταιἐπαισχυνθήσεται αὐτὸναὐτόν ὅτανὅταν ἔλθῃἔλθῃ δόξῃδόξῃ πατρὸςπατρός αὐτοῦαὐτοῦ μετὰμετά τῶντῶν ἀγγέλωνἀγγέλων ἁγίων.ἁγίων
כִּי כָל/אִישׁ אֲשֶׁר/הָיִיתִי אֲנִי וּדְבָרַי לוֹ לְחֶרְפָּה בַּדּוֹר הַנֹּאֵף וְהַחוֹטֵא הַזֶּה אַף/הוּא יִהְיֶה לְחֶרְפָּה לְבֶן/הָאָדָם בְּבוֹאוֹ בִּכְבוֹד אָבִיו עִם/הַמַּלְאָכִים הַקְּדוֹשִׁים׃
누구든지 이 음란하고 죄 많은 세대에서 나와 내 말을 부끄러워하면 인자도 아버지의 영광으로 거룩한 천사들과 함께 올 때에 그 사람을 부끄러워하리라