1
Ὁμοίαὁμοία γάργάρ ἐστινἐστί(ν) ἡἡ βασιλείαβασιλεία τῶντῶν οὐρανῶνοὐρανῶν ἀνθρώπῳἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃοἰκοδεσπότῃ ὅστιςὅστις ἐξῆλθενἐξῆλθε(ν) ἅμαἅμα πρωῒπρωΐ μισθώσασθαιμισθώσασθαι ἐργάταςἐργάτας εἰςεἰς τὸντόν ἀμπελῶναἀμπελῶνα αὐτοῦ.αὐτοῦ
כִּי דוֹמָה מַלְכוּת הַשָּׁמַיִם לְאָדָם בַּעַל/בָּיִת אֲשֶׁר הִשְׁכִּים לָצֵאת בַּבֹּקֶר לִשְׂכֹּר פֹּעֲלִים לְכַרְמוֹ׃
<포도원의 품꾼들>천국은 마치 품꾼을 얻어 포도원에 들여보내려고 이른 아침에 나간 집 주인과 같으니
2
⸂συμφωνήσαςσυμφωνήσας δὲ⸃δέ μετὰμετά τῶντῶν ἐργατῶνἐργατῶν ἐκἐκ δηναρίουδηναρίου τὴντήν ἡμέρανἡμέραν ἀπέστειλενἀπέστειλε(ν) αὐτοὺςαὐτούς εἰςεἰς τὸντόν ἀμπελῶναἀμπελῶνα αὐτοῦ.αὐτοῦ
וְהִתְנָה עִם/הַפֹּעֲלִים שְׂכַר דִּינָר לַיּוֹם וַיִּשְׁלָחֵם אֶל/כַּרְמוֹ׃
그가 하루 한 데나리온씩 품꾼들과 약속하여 포도원에 들여보내고
3
καὶκαί ἐξελθὼνἐξελθών περὶπερί τρίτηντρίτην ὥρανὥραν εἶδενεἶδε(ν) ἄλλουςἄλλους ἑστῶταςἑστῶτας ἐνἐν τῇτῇ ἀγορᾷἀγορᾷ ἀργούς·ἀργούς
וַיֵּצֵא בַּשָּׁעָה הַשְּׁלִישִׁית וַיַּרְא אֲחֵרִים עֹמְדִים בְּטֵלִים בַּשּׁוּק׃
또 제삼시에 나가 보니 장터에 놀고 서 있는 사람들이 또 있는지라
4
καὶκαί ἐκείνοιςἐκείνοις εἶπεν·εἶπε(ν) Ὑπάγετεὑπάγετε ὑμεῖςὑμεῖς εἰςεἰς τὸντόν ἀμπελῶνα,ἀμπελῶνα ὃὅ ἐὰνἐάν ᾖᾖ δίκαιονδίκαιον δώσωδώσω ὑμῖν·ὑμῖν
וַיֹּאמֶר לָהֶם לְכוּ גַם/אַתֶּם אֶל/כַּרְמִי וְכַיּשֶׁר אֶתֵּן לָכֶם וַיֵּלֵכוּ׃
그들에게 이르되 너희도 포도원에 들어가라 내가 너희에게 상당하게 주리라 하니 그들이 가고
5
οἱοἱ δὲδέ ἀπῆλθον.ἀπῆλθον ⸀πάλινπάλιν ἐξελθὼνἐξελθών περὶπερί ἕκτηνἕκτην καὶκαί ἐνάτηνἐνάτην ὥρανὥραν ἐποίησενἐποίησε(ν) ὡσαύτως.ὡσαύτως
וַיֵּצֵא גַּם בַּשָּׁעָה הַשִּׁשִּׁית גַּם בַּתְּשִׁיעִית וַיַּעַשׂ כַּדָּבָר הַזֶּה׃
제육시와 제구시에 또 나가 그와 같이 하고
6
περὶπερί δὲδέ τὴντήν ⸀ἑνδεκάτηνἑνδεκάτην ἐξελθὼνἐξελθών εὗρενεὗρε(ν) ἄλλουςἄλλους ⸀ἑστῶτας,ἑστῶτας καὶκαί λέγειλέγει αὐτοῖς·αὐτοῖς Τίτί ὧδεὧδε ἑστήκατεἑστήκατε ὅληνὅλην ἡμέρανἡμέραν ἀργοί;ἀργοί
וַיֵּצֵא בִּשְׁעַת אַחַת עֶשְׂרֵה וַיִּמְצָא אֲחֵרִים עֹמְדִים וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם לָמָה אַתֶּם עֹמְדִים פֹּה בְּטֵלִים כָּל/הַיּוֹם׃
제십일시에도 나가 보니 서 있는 사람들이 또 있는지라
7
λέγουσινλέγουσι(ν) αὐτῷ·αὐτῷ Ὅτιὅτι οὐδεὶςοὐδείς ἡμᾶςἡμᾶς ἐμισθώσατο.ἐμισθώσατο λέγειλέγει αὐτοῖς·αὐτοῖς Ὑπάγετεὑπάγετε καὶκαί ὑμεῖςὑμεῖς εἰςεἰς τὸντόν ⸀ἀμπελῶνα.ἀμπελῶνα
וַיֹּאמְרוּ לוֹ כִּי לֹא/שָׂכַר אוֹתָנוּ אִישׁ וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם לְכוּ גַם/אַתֶּם אֶל/הַכֶּרֶם וְכַיּשֶׁר יֻתַּן לָכֶם׃
이르되 너희는 어찌하여 종일토록 놀고 여기 서 있느냐 이르되 우리를 품꾼으로 쓰는 이가 없음이니이다 이르되 너희도 포도원에 들어가라 하니라
8
ὀψίαςὀψίας δὲδέ γενομένηςγενομένης λέγειλέγει ὁὁ κύριοςκύριος τοῦτοῦ ἀμπελῶνοςἀμπελῶνος τῷτῷ ἐπιτρόπῳἐπιτρόπῳ αὐτοῦ·αὐτοῦ Κάλεσονκάλεσον τοὺςτούς ἐργάταςἐργάτας καὶκαί ἀπόδοςἀπόδος ⸀αὐτοῖςαὐτοῖς τὸντόν μισθὸνμισθόν ἀρξάμενοςἀρξάμενος ἀπὸἀπό τῶντῶν ἐσχάτωνἐσχάτων ἕωςἕως πρώτων.πρώτων
וַיְהִי בָעֶרֶב וַיֹּאמֶר בַּעַל הַכֶּרֶם אֶל/פְּקִידוֹ קְרָא אֶת/הַפֹּעֲלִים וְשַׁלֵּם לָהֶם אֶת/שְׂכָרָם הָחֵל בָּאַחֲרוֹנִים וְכַלֵּה בָּרִאשׁוֹנִים׃
저물매 포도원 주인이 청지기에게 이르되 품꾼들을 불러 나중 온 자로부터 시작하여 먼저 온 자까지 삯을 주라 하니
9
⸂καὶκαί ἐλθόντες⸃ἐλθόντες οἱοἱ περὶπερί τὴντήν ἑνδεκάτηνἑνδεκάτην ὥρανὥραν ἔλαβονἔλαβον ἀνὰἀνά δηνάριον.δηνάριον
וַיָּבֹאוּ הַנִּשְׂכָּרִים בִּשְׁעַת אַחַת עֶשְׂרֵה וַיִּקְחוּ אִישׁ אִישׁ דִּינָר אֶחָד׃
제십일시에 온 자들이 와서 한 데나리온씩을 받거늘
10
⸂καὶκαί ἐλθόντες⸃ἐλθόντες οἱοἱ πρῶτοιπρῶτοι ἐνόμισανἐνόμισαν ὅτιὅτι ⸀πλεῖονπλεῖον λήμψονται·λήμψονται καὶκαί ἔλαβονἔλαβον ⸂τὸτό ἀνὰἀνά δηνάριονδηνάριον αὐτοί⸃.αὐτοί
וּבְבֹא הָרִאשׁוֹנִים דִּמּוּ בְנַפְשָׁם כִּי יִקְחוּ יוֹתֵר וַיִּקְחוּ גַּם/הֵם אִישׁ אִישׁ דִּינָר אֶחָד׃
먼저 온 자들이 와서 더 받을 줄 알았더니 저희도 한 데나리온씩 받은지라
11
λαβόντεςλαβόντες δὲδέ ἐγόγγυζονἐγόγγυζον κατὰκατά τοῦτοῦ οἰκοδεσπότουοἰκοδεσπότου
וַיְהִי בְקַחְתָּם וַיִּלּוֹנוּ עַל/בַּעַל הַבַּיִת לֵאמֹר׃
받은 후 집 주인을 원망하여 이르되
12
⸀λέγοντες·λέγοντες Οὗτοιοὗτοι οἱοἱ ἔσχατοιἔσχατοι μίανμίαν ὥρανὥραν ἐποίησαν,ἐποίησαν καὶκαί ἴσουςἴσους ⸂αὐτοὺςαὐτούς ἡμῖν⸃ἡμῖν ἐποίησαςἐποίησας τοῖςτοῖς βαστάσασιβαστάσασι(ν) τὸτό βάροςβάρος τῆςτῆς ἡμέραςἡμέρας τὸντόν καύσωνα.καύσωνα
אֵלֶּה הָאַחֲרוֹנִים לֹא עָשֹוּ כִּי אִם/שָׁעָה אֶחָת וְאַתָּה הִשְׁוִיתָם אֵלֵינוּ אֲשֶׁר סָבַלְנוּ אֶת/כֹּבֶד הַיּוֹם וְאֶת/חֻמּוֹ׃
나중 온 이 사람들은 한 시간밖에 일하지 아니하였거늘 그들을 종일 수고하며 더위를 견딘 우리와 같게 하였나이다
13
ὁὁ δὲδέ ἀποκριθεὶςἀποκριθείς ⸂ἑνὶἑνί αὐτῶναὐτῶν εἶπεν⸃·εἶπε(ν) Ἑταῖρε,ἑταῖρε οὐκοὐ ἀδικῶἀδικῶ σε·σε οὐχὶοὐχί δηναρίουδηναρίου συνεφώνησάςσυνεφώνησας μοι;μοι
וַיַּעַן וַיֹּאמֶר אֶל/אֶחָד מֵהֶם רֵעִי לֹא עֲשַׁקְתִּיךָ הֲלֹא שְׂכַר דִּינָר הִתְנֵיתָ עִמִּי׃
주인이 그 중의 한 사람에게 대답하여 이르되 친구여 내가 네게 잘못한 것이 없노라 네가 나와 한 데나리온의 약속을 하지 아니하였느냐
14
ἆρονἆρον τὸτό σὸνσόν καὶκαί ὕπαγε·ὕπαγε θέλωθέλω δὲδέ τούτῳτούτῳ τῷτῷ ἐσχάτῳἐσχάτῳ δοῦναιδοῦναι ὡςὡς σοί·σοί
קַח אֶת/שֶׁלְּךָ וָלֵךְ וַאֲנִי רְצוֹנִי לָתֵת גַּם/לָזֶה הָאַחֲרוֹן כְּמוֹ/לָךְ׃
네 것이나 가지고 가라 나중 온 이 사람에게 너와 같이 주는 것이 내 뜻이니라
15
⸀οὐκοὐ ἔξεστίνἔξεστι(ν) μοιμοι ⸂ὃὅ θέλωθέλω ποιῆσαι⸃ποιῆσαι ἐνἐν τοῖςτοῖς ἐμοῖς;ἐμοῖς ⸀ἢἤ ὁὁ ὀφθαλμόςὀφθαλμός σουσου πονηρόςπονηρός ἐστινἐστί(ν) ὅτιὅτι ἐγὼἐγώ ἀγαθόςἀγαθός εἰμι;εἰμί
הֲלֹא אוּכַל לַעֲשׂוֹת בְּשֶׁלִּי כִּרְצוֹנִי הַאִם/תֵּרַע עֵינְךָ עַל/אֲשֶׁר טוֹב אָנֹכִי׃
내 것을 가지고 내 뜻대로 할 것이 아니냐 내가 선하므로 네가 악하게 보느냐
16
οὕτωςοὕτω(ς) ἔσονταιἔσονται οἱοἱ ἔσχατοιἔσχατοι πρῶτοιπρῶτοι καὶκαί ⸀ἔσχατοι.ἔσχατοι
כָּכָה יִהְיוּ הָאַחֲרוֹנִים רִאשׁוֹנִים וְהָרִאשׁוֹנִים יִהְיוּ אַחֲרוֹנִים כִּי/רַבִּים הֵם הַקְּרוּאִים וּמְעַטִּים הַנִּבְחָרִים׃
이와 같이 나중 된 자로서 먼저 되고 먼저 된 자로서 나중 되리라
17
⸂Καὶκαί ἀναβαίνωνἀναβαίνων ὁ⸃ὁ ἸησοῦςἸησοῦς εἰςεἰς ἹεροσόλυμαἹεροσόλυμα παρέλαβενπαρέλαβε(ν) τοὺςτούς δώδεκαδώδεκα ⸀μαθητὰςμαθητάς κατ’κατά ἰδίαν,ἰδίαν ⸂καὶκαί ἐνἐν τῇτῇ ὁδῷ⸃ὁδῷ εἶπενεἶπε(ν) αὐτοῖς·αὐτοῖς
וַיְהִי כַּעֲלוֹת יֵשׁוּעַ יְרוּשָׁלַיִם וַיִּקַּח אֵלָיו אֶת/שְׁנֵים הֶעָשָׂר לְבַדָּם וַיֹּאמֶר לָהֶם בַּדָּרֶךְ׃
<죽음과 부활을 세 번째로 에고하시다>예수께서 예루살렘으로 올라가려 하실 때에 열두 제자를 따로 데리시고 길에서 이르시되
18
Ἰδοὺἰδού ἀναβαίνομενἀναβαίνομεν εἰςεἰς Ἱεροσόλυμα,Ἱεροσόλυμα καὶκαί ὁὁ υἱὸςυἱός τοῦτοῦ ἀνθρώπουἀνθρώπου παραδοθήσεταιπαραδοθήσεται τοῖςτοῖς ἀρχιερεῦσινἀρχιερεῦσι(ν) γραμματεῦσιν,γραμματεῦσι(ν) κατακρινοῦσινκατακρινοῦσι(ν) αὐτὸναὐτόν θανάτῳ,θανάτῳ
הִנְנוּ עֹלִים יְרוּשָׁלָיְמָה וּבֶן/הָאָדָם יִמָּסֵר לְרָאשֵׁי הַכֹּהֲנִים וְלַסּוֹפְרִים וְהִרְשִׁיעֻהוּ לָמוּת׃
보라 우리가 예루살렘으로 올라가노니 인자가 대제사장들과 서기관들에게 넘겨지매 그들이 죽이기로 결의하고
19
καὶκαί παραδώσουσινπαραδώσουσι(ν) αὐτὸναὐτόν τοῖςτοῖς ἔθνεσινἔθνεσι(ν) εἰςεἰς τὸτό ἐμπαῖξαιἐμπαῖξαι μαστιγῶσαιμαστιγῶσαι σταυρῶσαι,σταυρῶσαι τῇτῇ τρίτῃτρίτῃ ἡμέρᾳἡμέρᾳ ⸀ἐγερθήσεται.ἐγερθήσεται
וּמָסְרוּ אוֹתוֹ לַגּוֹיִם לְהָתֵל בּוֹ וּלְהַכּוֹת אוֹתוֹ בַּשּׁוֹטִים וְלִצְלֹב אוֹתוֹ וּבַיּוֹם הַשְּׁלִישִׁי קוֹם יָקוּם׃
이방인들에게 넘겨 주어 그를 조롱하며 채찍질하며 십자가에 못박게 할 것이나 제삼일에 살아나리라
20
Τότετότε προσῆλθενπροσῆλθε(ν) αὐτῷαὐτῷ ἡἡ μήτηρμήτηρ τῶντῶν υἱῶνυἱῶν ΖεβεδαίουΖεβεδαίου μετὰμετά αὐτῆςαὐτῆς προσκυνοῦσαπροσκυνοῦσα καὶκαί αἰτοῦσάαἰτοῦσα τιτὶ ⸀παρ’παρά αὐτοῦ.αὐτοῦ
אָז נִגְּשָׁה אֵלָיו אֵם בְּנֵי זַבְדַּי עִם/בָּנֶיהָ וַתִּשְׁתַּחוּ לוֹ לְבַקֵּשׁ מִמֶּנּוּ דָּבָר׃
<야고보와 요한의 요구>그 때에 세베대의 아들의 어머니가 그 아들들을 데리고 예수께 와서 절하며 무엇을 구하니
21
ὁὁ δὲδέ εἶπενεἶπε(ν) αὐτῇ·αὐτῇ Τίτί θέλεις;θέλεις λέγειλέγει αὐτῷ·αὐτῷ Εἰπὲεἰπέ ἵναἵνα καθίσωσινκαθίσωσι(ν) οὗτοιοὗτοι οἱοἱ δύοδύο υἱοίυἱοί μουμου εἷςεἷς ἐκἐκ δεξιῶνδεξιῶν ⸀σουσου καὶκαί ἐξἐκ εὐωνύμωνεὐωνύμων σουσου ἐνἐν τῇτῇ βασιλείᾳβασιλείᾳ σου.σου
וַיֹּאמֶר אֵלֶיהָ מַה/בַּקָּשָׁתֵךְ וַתֹּאמֶר אֵלָיו אֱמָר/נָא כִּי יֵשְׁבוּ שְׁנֵי/בָנַי אֵלֶּה אֶחָד לִימִינְךָ וְאֶחָד לִשְׂמֹאלְךָ בְּמַלְכוּתֶךָ׃
예수께서 이르시되 무엇을 원하느냐 이르되 이 나의 두 아들을 주의 나라에서 하나는 주의 우편에, 하나는 주의 좌편에 앉게 명하소서
22
ἀποκριθεὶςἀποκριθείς δὲδέ ὁὁ ἸησοῦςἸησοῦς εἶπεν·εἶπε(ν) Οὐκοὐ οἴδατεοἴδατε τίτί αἰτεῖσθε·αἰτεῖσθε δύνασθεδύνασθε πιεῖνπιεῖν τὸτό ποτήριονποτήριον ὃὅ ἐγὼἐγώ μέλλωμέλλω ⸀πίνειν;πίνειν λέγουσινλέγουσι(ν) αὐτῷ·αὐτῷ Δυνάμεθα.δυνάμεθα
וַיַּעַן יֵשׁוּעַ וַיֹּאמֶר לֹא יְדַעְתֶּם אֵת אֲשֶׁר שְׁאֶלְתֶּם הֲיָכֹל תּוּכְלוּ שְׁתוֹת אֶת/הַכּוֹס אֲשֶׁר אֲנִי עָתִיד לִשְׁתּוֹתָהּ וְהִטָּבֵל בַּטְּבִילָה אֲשֶׁר אֲנִי נִטְבָּל בָּהּ וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו נוּכָל׃
예수께서 대답하여 이르시되 너희는 너희가 구하는 것을 알지 못하는도다 내가 마시려는 잔을 너희가 마실 수 있느냐 그들이 말하되 할 수 있나이다
23
⸀λέγειλέγει αὐτοῖς·αὐτοῖς Τὸτό μὲνμέν ποτήριόνποτήριον μουμου ⸀πίεσθε,πίεσθε τὸτό δὲδέ καθίσαικαθίσαι ἐκἐκ δεξιῶνδεξιῶν καὶκαί ἐξἐκ ⸀εὐωνύμωνεὐωνύμων οὐκοὐ ἔστινἐστί(ν) ⸀ἐμὸνἐμόν δοῦναι,δοῦναι ἀλλ’ἀλλά οἷςοἷς ἡτοίμασταιἡτοίμασται ὑπὸὑπό τοῦτοῦ πατρόςπατρός μου.μου
וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם הֵן אֶת/כּוֹסִי תִשְׁתּוּ וּבַטְּבִילָה אֲשֶׁר אֲנִי נִטְבָּל בָּהּ תִּטָּבֵלוּ אַךְ שֶׁבֶת לִימִינִי וְלִשְׂמֹאלִי אֵין בְּיָדִי לְתִתָּהּ בִּלְתִּי לַאֲשֶׁר הוּכַן לָהֶם מֵאֵת אָבִי׃
이르시되 너희가 과연 내 잔을 마시려니와 내 좌우편에 앉는 것은 내가 주는 것이 아니라 내 아버지께서 누구를 위하여 예비하셨든지 그들이 얻을 것이니라
24
Καὶκαί ἀκούσαντεςἀκούσαντες οἱοἱ δέκαδέκα ἠγανάκτησανἠγανάκτησαν περὶπερί τῶντῶν δύοδύο ἀδελφῶν.ἀδελφῶν
וַיְהִי כַּאֲשֶׁר שָׁמְעוּ/זֹאת הָעֲשָׂרָה וַיִּכְעֲסוּ עַל/שְׁנֵי הָאַחִים׃
열 제자가 듣고 그 두 형제에 대하여 분히 여기거늘
25
ὁὁ δὲδέ ἸησοῦςἸησοῦς προσκαλεσάμενοςπροσκαλεσάμενος αὐτοὺςαὐτούς εἶπεν·εἶπε(ν) Οἴδατεοἴδατε ὅτιὅτι οἱοἱ ἄρχοντεςἄρχοντες τῶντῶν ἐθνῶνἐθνῶν κατακυριεύουσινκατακυριεύουσι(ν) αὐτῶναὐτῶν καὶκαί μεγάλοιμεγάλοι κατεξουσιάζουσινκατεξουσιάζουσι(ν) αὐτῶν.αὐτῶν
וְיֵשׁוּעַ קָרָא לָהֶם וַיֹּאמַר אַתֶּם יְדַעְתֶּם כִּי/שָׂרֵי הַגּוֹיִם רֹדִים בָּהֶם וְהַגְּדוֹלִים שֹׁלְטִים עֲלֵיהֶם׃
예수께서 제자들을 불러다가 이르시되 이방인의 집권자들이 그들을 임의로 주관하고 그 고관들이 그들에게 권세를 부리는 줄을 너희가 알거니와
26
οὐχοὐ οὕτωςοὕτω(ς) ⸀ἔσταιἔσται ἐνἐν ὑμῖν·ὑμῖν ἀλλ’ἀλλά ὃςὅς ⸀ἂνἄν θέλῃθέλῃ ὑμῖνὑμῖν μέγαςμέγας γενέσθαιγενέσθαι ἔσταιἔσται ὑμῶνὑμῶν διάκονος,διάκονος
וְאַתֶּם אַל/יְהִי כֵן בֵּינֵיכֶם כִּי אִם/הֶחָפֵץ לִהְיוֹת גָּדוֹל בָּכֶם יְהִי לָכֶם לִמְשָׁרֵת׃
너희 중에는 그렇지 않아야 하나니 너희 중에 누구든지 크고자 하는 자는 너희를 섬기는 자가 되고
27
καὶκαί ὃςὅς ⸀ἂνἄν θέλῃθέλῃ ἐνἐν ὑμῖνὑμῖν εἶναιεἶναι πρῶτοςπρῶτος ⸀ἔσταιἔσται ὑμῶνὑμῶν δοῦλος·δοῦλος
וְהֶחָפֵץ לִהְיוֹת בָּכֶם לְרֹאשׁ יְהִי לָכֶם עָבֶד׃
너희 중에 누구든지 으뜸이 되고자 하는 자는 너희의 종이 되어야 하리라
28
ὥσπερὥσπερ ὁὁ υἱὸςυἱός τοῦτοῦ ἀνθρώπουἀνθρώπου οὐκοὐ ἦλθενἦλθε(ν) διακονηθῆναιδιακονηθῆναι ἀλλὰἀλλά διακονῆσαιδιακονῆσαι καὶκαί δοῦναιδοῦναι τὴντήν ψυχὴνψυχήν αὐτοῦαὐτοῦ λύτρονλύτρον ἀντὶἀντί πολλῶν.πολλῶν
כַּאֲשֶׁר בֶּן/הָאָדָם לֹא בָא לְמַעַן יְשָׁרְתוּהוּ כִּי אִם/לְשָׁרֵת וְלָתֵת אֶת/נַפְשׁוֹ כֹּפֶר תַּחַת רַבִּים׃
인자가 온 것은 섬김을 받으려 함이 아니라 도리어 섬기려 하고 자기 목숨을 많은 사람의 대속물로 주려 함이니라
29
Καὶκαί ἐκπορευομένωνἐκπορευομένων αὐτῶναὐτῶν ἀπὸἀπό ἸεριχὼἸεριχώ ἠκολούθησενἠκολούθησε(ν) αὐτῷαὐτῷ ὄχλοςὄχλος πολύς.πολύς
וַיְהִי כְּצֵאתָם מִירִיחוֹ וַיֵּלֵךְ אַחֲרָיו הֲמוֹן עַם/רָב׃
<눈먼 사람 둘을 고치시다>그들이 여리고에서 떠나 갈 때에 큰 무리가 예수를 따르더라
30
καὶκαί ἰδοὺἰδού δύοδύο τυφλοὶτυφλοί καθήμενοικαθήμενοι παρὰπαρά τὴντήν ὁδόν,ὁδόν ἀκούσαντεςἀκούσαντες ὅτιὅτι ἸησοῦςἸησοῦς παράγει,παράγει ἔκραξανἔκραξαν λέγοντες·λέγοντες ⸂Κύριε,κύριε ἐλέησονἐλέησον ἡμᾶς⸃,ἡμᾶς ⸀υἱὸςυἱός Δαυίδ.Δαυίδ
וְהִנֵּה שְׁנֵי/עִוְרִים ישְׁבִים עַל/יַד הַדָּרֶךְ וַיִּשְׁמְעוּ כִּי יֵשׁוּעַ עֹבֵר וַיִּצְעֲקוּ לֵאמֹר חָנֵּנוּ/נָא אֲדֹנֵינוּ בֶּן/דָּוִד׃
맹인 두 사람이 길 가에 앉았다가 예수께서 지나가신다 함을 듣고 소리질러 이르되 주여 우리를 불쌍히 여기소서 다윗의 자손이여 하니
31
ὁὁ δὲδέ ὄχλοςὄχλος ἐπετίμησενἐπετίμησε(ν) αὐτοῖςαὐτοῖς ἵναἵνα σιωπήσωσιν·σιωπήσωσι(ν) οἱοἱ μεῖζονμεῖζον ⸀ἔκραξανἔκραξαν λέγοντες·λέγοντες ⸂Κύριε,κύριε ἐλέησονἐλέησον ἡμᾶς⸃,ἡμᾶς ⸀υἱὸςυἱός Δαυίδ.Δαυίδ
וַיִּגְעַר/בָּם הָעָם לְהַשְׁתִּיקָם וְהֵם הִרְבּוּ לִצְעֹק וַיֹּאמְרוּ אֲדֹנֵינוּ חָנֵּנוּ/נָא בֶּן/דָּוִד׃
무리가 꾸짖어 잠잠하라 하되 더욱 소리 질러 이르되 주여 우리를 불쌍히 여기소서 다윗의 자손이여 하는지라
32
καὶκαί στὰςστάς ὁὁ ἸησοῦςἸησοῦς ἐφώνησενἐφώνησε(ν) αὐτοὺςαὐτούς εἶπεν·εἶπε(ν) Τίτί θέλετεθέλετε ποιήσωποιήσω ὑμῖν;ὑμῖν
וַיַּעֲמֹד יֵשׁוּעַ וַיִּקְרָא לָהֶם וַיֹּאמַר מַה/תַּחְפְּצוּ וְאֶעֱשֶׂה לָכֶם׃
예수께서 머물러 서서 그들을 불러
33
λέγουσινλέγουσι(ν) αὐτῷ·αὐτῷ Κύριε,κύριε ἵναἵνα ⸂ἀνοιγῶσινἀνοιγῶσι(ν) οἱοἱ ὀφθαλμοὶὀφθαλμοί ἡμῶν⸃.ἡμῶν
וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו אֲדֹנֵינוּ עֲשֵׂה שֶׁתִּפָּקַחְנָה עֵינֵינוּ׃
이르시되 너희에게 무엇을 하여 주기를 원하느냐 이르되 주여 우리 눈 뜨기를 원하나이다
34
σπλαγχνισθεὶςσπλαγχνισθείς δὲδέ ὁὁ ἸησοῦςἸησοῦς ἥψατοἥψατο τῶντῶν ⸀ὀμμάτωνὀμμάτων αὐτῶν,αὐτῶν καὶκαί εὐθέωςεὐθέως ⸀ἀνέβλεψανἀνέβλεψαν ἠκολούθησανἠκολούθησαν αὐτῷ.αὐτῷ
וְרַחֲמֵי יֵשׁוּעַ נִכְמָרוּ וַיִּגַּע בְּעֵינֵיהֶם וּפִתְאֹם הֵחֵלּוּ עֵינֵיהֶם לִרְאוֹת וַיֵּלְכוּ אַחֲרָיו׃
예수께서 불쌍히 여기사 그들의 눈을 만지시니 곧 보게 되어 그들이 예수를 따르니라